język liturgiczny (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jęz. rel. język używany w liturgii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik język liturgiczny języki liturgiczne dopełniacz języka liturgicznego języków liturgicznych celownik językowi liturgicznemu językom liturgicznym biernik język liturgiczny języki liturgiczne narzędnik językiem liturgicznym językami liturgicznymi miejscownik języku liturgicznym językach liturgicznych wołacz języku liturgiczny języki liturgiczne - przykłady:
- (1.1) Język cerkiewnosłowiański był językiem liturgicznym ruskiej społeczności Kościoła wschodniego.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) język sakralny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) liturgical language
- niemiecki: (1.1) Liturgiesprache ż
- źródła:
- ↑ J. Stradomski, Spory o "wiarę grecką" w dawnej Rzeczypospolitej, ISBN 83-916074-4-5
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.