irren (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈɪʀən] ​

​

znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) błądzić

(1.2) mylić się

odmiana:

(1.1-2)^[1] irr|en (irrt), irrte, geirrt (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Irrtum m, Irrer m, Irre ż

przym. irr, irre

związki frazeologiczne:

Irren ist menschlich

etymologia:

uwagi:

zobacz też: irren • abirren • beirren • umherirren • verirren

źródła: