ira (język baskijski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik
ira (język chuuk)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) drzewo
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz chuuk, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
ira (hiri motu)
- wymowa:
- IPA: /ɩrʌ/
- znaczenia:
rzeczownik
ira (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [ˈi.ɾa]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) gniew, złość
- (1.2) furia, wściekłość, szał
- odmiana:
- (1) lm iras
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) enojo, rabia, indignación
- (1.2) furia, violencia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. iracundo, irascible
- rzecz. iracundia ż, irascibilidad ż
- związki frazeologiczne:
- ira de enamorados, amores doblados → kto się lubi, ten się czubi
- etymologia:
- łac. ira
- uwagi:
- źródła:
ira (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
ira (język kataloński)
- wymowa:
- or. IPA: [ˈiɾə]
- occ. IPA: [ˈiɾa]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) gniew, złość
- odmiana:
- (1.1) lp ira; lm ires
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) còlera ż, ràbia ż, furor m
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. ira[1]
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „ira” w: Gran Diccionari de la Llengua Catalana.
ira (język łaciński)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) gniew[1]
- odmiana:
- (1.1) ira, irae (deklinacja I)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik īra īrae dopełniacz īrae īrārum celownik īrae īrīs biernik īram īrās ablatyw īrā īrīs wołacz īra īrae - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. iracundus, irascibilis
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „ira” w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań - Warszawa - Lublin 1958, s. 364.
ira (język portugalski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) gniew
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
ira (język starosaksoński)
- wymowa:
- znaczenia:
zaimek dzierżawczy
- (1.1) jej
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz starosaksoński, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
ira (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /ˈira/
- podział przy przenoszeniu wyrazu: i•ra
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) gniew, złość
- (1.2) rzad. nienawiść, wrogość
- (1.3) przen. książk. gniew, wściekłość
- odmiana:
- (1.1-3) lp ira; lm ire
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) avere in ira → nienawidzić
- (1.3) l'ira dell'oceano → gniew oceanu
- synonimy:
- (1.1) bile, collera, rabbia, stizza
- (1.2) malevolenza, odio
- (1.3) furia, violenza
- antonimy:
- (1.1) calma, mitezza, placidità, tranquillità
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. iracondia ż, irascibilità ż
- czas. irarsi
- przym. iroso, irato, iracondo, irascibile
- przysł. irosamente, iratamente, iracondamente, irascibilmente
- związki frazeologiczne:
- costare un'ira di Dio → kosztować majątek • fare un'ira di Dio → robić piekło
- etymologia:
- łac. ira
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Emocje i uczucia
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.