inunitus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zjednoczony, zgodny[1]
- odmiana:
- (1) inunit|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik inunitus inunita inunitum inunitī inunitae inunita dopełniacz inunitī inunitae inunitī inunitōrum inunitārum inunitōrum celownik inunitō inunitae inunitō inunitīs biernik inunitum inunitam inunitum inunitōs inunitās inunita ablatyw inunitō inunitā inunitō inunitīs wołacz inunite inunita inunitum inunitī inunitae inunita - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. inunio
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. inunio
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 357.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.