introwertyk (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) psych. człowiek skupiony na swoich uczuciach, myślach i sprawach, nakierowany na swoje własne wnętrze
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik introwertyk introwertycy dopełniacz introwertyka introwertyków celownik introwertykowi introwertykom biernik introwertyka introwertyków narzędnik introwertykiem introwertykami miejscownik introwertyku introwertykach wołacz introwertyku introwertycy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rzad. wsobek
- antonimy:
- (1.1) ekstrawertyk
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. introwertyczka ż, introwertyczność ż, introwertyzm mrz
- forma żeńska introwertyczka ż
- przym. introwertyczny
- przysł. introwertycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. intro + vertere → do wewnątrz + zwrócić, skierować
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) introvert
- czeski: (1.1) introvert m
- francuski: (1.1) intraverti m, introverti m
- hiszpański: (1.1) introvertido m
- rosyjski: (1.1) интроверт m
- ukraiński: (1.1) інтроверт m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.