interkom (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) system łączności wewnętrznej, zwłaszcza pojazdu albo budynku
(1.2) odbiornik interkomu (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) domofon
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. intercom < łac. inter + communicatio → między + komunikacja, łączność
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) intercom
  • francuski: (1.1) interphone m
  • hiszpański: (1.1) intercomunicador m, citófono m
  • portugalski: (1.1) interfone m
  • rosyjski: (1.1) интерком m, домофо́н m
  • szwedzki: (1.1) porttelefon w
  • włoski: (1.1) citofono m
źródła:

interkom (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) interkom[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło „interkom” w: Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.