interesowny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩntɛrɛˈsɔvnɨ], AS: [ĩnteresovny], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający na celu własny zysk, korzyść
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik interesowny interesowna interesowne interesowni interesowne dopełniacz interesownego interesownej interesownego interesownych celownik interesownemu interesownej interesownemu interesownym biernik interesownego interesowny interesowną interesowne interesownych interesowne narzędnik interesownym interesowną interesownym interesownymi miejscownik interesownym interesownej interesownym interesownych wołacz interesowny interesowna interesowne interesowni interesowne - przykłady:
- (1.1) - Zawsze byłam interesowna - przyznała z dumą. - Dlatego wyglądam, jak wyglądam[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wyrachowany
- antonimy:
- (1.1) bezinteresowny
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. interesowność ż, interes m
- przysł. interesownie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) карыслівы
- rosyjski: (1.1) корыстолюбивый, корыстный
- ukraiński: (1.1) корисливий
- źródła:
- ↑ Ewa Przybylska, Dotyk motyla, 1994, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.