interdit (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zakaz
przymiotnik
- (2.1) zakazany, zabroniony[1]
- odmiana:
- (1) lp interdit; lm interdits
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (2.1) défendu, illégal, illicite, prohibé, pot. verboten
- antonimy:
- (1.1) permis
- (2.1) autorisé, légal, licite
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. interdire
- związki frazeologiczne:
- sens interdit • bande interdite • raie interdite
- etymologia:
- łac. interdictum
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Antoni Platkow, Rozmówki francuskie, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1970, s. 26, PB 2793/70.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.