intendentura (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jednostka organizacyjna zajmująca się dostarczaniem niezbędnego zaopatrzenia dla wojska, szpitali itp.
- (1.2) biuro intendenta
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Mój brat jest oficerem intendentury batalionu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dział gospodarczy, wojsk. przest. komisariat
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. intendent mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Intendantur
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) commissariat
- włoski: (1.1) sussistenza ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.