inkantacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩŋkãnˈtaʦ̑ʲja], AS: [ĩŋkãntacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk- • akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. rel. obrzędowe zaklęcie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik inkantacja inkantacje dopełniacz inkantacji inkantacji / przest. inkantacyj[1] celownik inkantacji inkantacjom biernik inkantację inkantacje narzędnik inkantacją inkantacjami miejscownik inkantacji inkantacjach wołacz inkantacjo inkantacje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) incantation, encantation
- źródła:
- ↑
Hasło „inkantacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.