indyczy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ĩnˈdɨʧ̑ɨ], AS: [ĩndyčy], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) charakterystyczny dla indyka; dotyczący, odnoszący się do indyka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik indyczy indycza indycze indyczy indycze dopełniacz indyczego indyczej indyczego indyczych celownik indyczemu indyczej indyczemu indyczym biernik indyczego indyczy indyczą indycze indyczych indycze narzędnik indyczym indyczą indyczym indyczymi miejscownik indyczym indyczej indyczym indyczych wołacz indyczy indycza indycze indyczy indycze nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Jeżeli lubimy mięso, możemy ukroić cieniutki plasterek boczku, karczku, piersi indyczej, lub dowolnie wybranego mięsa i obsmażyć go w warzywach[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- zob. indyk
- związki frazeologiczne:
- piegowaty jak indycze jajo • zrobić indyczą minę
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Sylwester Mudzo, Express Ilustrowany, 14/03/2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.