indyczę (język polski)
indyczę (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ĩnˈdɨʧ̑ɛ], AS: [ĩndyče], zjawiska fonetyczne: nazal.• denazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) zool. pisklę indyka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik indyczę indyczęta dopełniacz indyczęcia indycząt celownik indyczęciu indyczętom biernik indyczę indyczęta narzędnik indyczęciem indyczętami miejscownik indyczęciu indyczętach wołacz indyczę indyczęta - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. indyk m, indyczka ż, indor m, indyczek m, Indyk mrz
- przym. indyczy
- czas. indyczyć się ndk., naindyczyć się
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) indioilasko
- białoruski: (1.1) індычаня n, індычанё n
- czeski: (1.1) krůtě
- hiszpański: (1.1) pavipollo m
- rosyjski: (1.1) индюшонок m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.