indagacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩndaˈɡaʦ̑ʲja], AS: [ĩndagacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. wypytywanie kogoś o coś, dopytywanie się, badanie (zwykle w liczbie mnogiej)[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik indagacja indagacje dopełniacz indagacji indagacji / przest. indagacyj celownik indagacji indagacjom biernik indagację indagacje narzędnik indagacją indagacjami miejscownik indagacji indagacjach wołacz indagacjo indagacje - przykłady:
- (1.1) Na indagacje eks-oficera odpowiadał półgębkiem, niechętnie i, co było najdziwniejsze, zgryźliwie.[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) indagowanie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. indagowanie, indagator, indagatorka
- przym. indagacyjny
- czas. indagować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. indagatio[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) prying
- źródła:
- 1 2 Hasło „indagacja” w: Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-14455-5, s. 538.
- ↑ Stefan Żeromski: Uroda życia
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.