imperiał (język polski)

imperiał (1.1)
imperiał (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. numizm. złota moneta w Rosji carskiej, wartości 10-15 rubli, będąca w obiegu w latach 1755-1917; zob. też imperiał w Wikipedii
(1.2) daw. wierzch dyliżansu pocztowego lub omnibusu konnego z miejscami pasażerskimi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Niosła ze sobą złote i srebrne przedmioty, złote imperiały i srebrne ruble[1].
(1.1) Staranny egzamin portmonetki nie wykazał więcej nad jednego rubla, jednego imperiała i kilku sztuk drobnej monety[2].
(1.2) Nie znajdując dla siebie dogodniejszego miejsca, zmuszony był podróżować na imperiale.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. półimperiał mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros. империал < łac. imperialiscesarski
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa 1991, s. 404
  1. Stefan Żeromski, Przedwiośnie, Warszawa 1974, s. 35.
  2. Józef I. Kraszewski, Ładny chłopiec, Kraków 1976, s. 26.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.