imperiał (język polski)

imperiał (1.1)

imperiał (1.2)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) daw. numizm. złota moneta w Rosji carskiej, wartości 10-15 rubli, będąca w obiegu w latach 1755-1917; zob. też imperiał w Wikipedii
- (1.2) daw. wierzch dyliżansu pocztowego lub omnibusu konnego z miejscami pasażerskimi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik imperiał imperiały dopełniacz imperiała imperiałów celownik imperiałowi imperiałom biernik imperiał imperiały narzędnik imperiałem imperiałami miejscownik imperiale imperiałach wołacz imperiale imperiały - przykłady:
- (1.1) Niosła ze sobą złote i srebrne przedmioty, złote imperiały i srebrne ruble[1].
- (1.1) Staranny egzamin portmonetki nie wykazał więcej nad jednego rubla, jednego imperiała i kilku sztuk drobnej monety[2].
- (1.2) Nie znajdując dla siebie dogodniejszego miejsca, zmuszony był podróżować na imperiale.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. półimperiał mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. империал < łac. imperialis → cesarski
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa 1991, s. 404
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.