imperatiu (język kataloński)

wymowa:
or. IPA: [im.pə.ɾəˈtiw]
occ. IPA: [im.pe.ɾaˈtiw]
val. IPA: [impeɾatíw][1]
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram. tryb rozkazujący

przymiotnik

(2.1) rozkazujący
odmiana:
(1.1) lp imperatiu; lm imperatius
(2.1) lp imperatiu m, imperativa ż; lm imperatius m, imperatives ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Diccionari català-valencià-balear. l'Institut d'Estudis Catalans.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.