idylliczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌidɨlˈlʲiʧ̑nɨ], AS: [idyllʹičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) pogodny, beztroski, sielankowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik idylliczny idylliczna idylliczne idylliczni idylliczne dopełniacz idyllicznego idyllicznej idyllicznego idyllicznych celownik idyllicznemu idyllicznej idyllicznemu idyllicznym biernik idyllicznego idylliczny idylliczną idylliczne idyllicznych idylliczne narzędnik idyllicznym idylliczną idyllicznym idyllicznymi miejscownik idyllicznym idyllicznej idyllicznym idyllicznych wołacz idylliczny idylliczna idylliczne idylliczni idylliczne - przykłady:
- (1.1) Robert wydał szereg wierszy o idyllicznych bornholmskich krajobrazach.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) sielankowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. idylla ż, idylliczność ż, idyllizm m, idyllista m idyllik m
- przysł. idyllicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) idyllic
- białoruski: (1.1) ідылічны
- duński: (1.1) idyllisk
- francuski: (1.1) idyllique
- interlingua: (1.1) idyllic
- niemiecki: (1.1) idyllisch
- rosyjski: (1.1) идиллический
- ukraiński: (1.1) ідилічний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.