hunḱ (język wilamowski)

hunḱ (1.2)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
hung • huŋḱ
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pszcz. miód[1]
(1.2) spoż. miód
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. honec, honic, hönic, hünic < swn. honag < pragerm. *hunagą; por. duń. honning, niderl. honing, isl. hunang, niem. Honig, szw. honung
uwagi:
zobacz też: Indeks:Wilamowski - Jedzenie
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 295.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.