hrană (język rumuński)

hrană (1.1)
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jedzenie, pożywienie, pokarm, żywność[1][2]
(1.2) przen. wodze[2]
(1.3) urodzajna ziemia[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) a da hrană → dawać jeść, żywić, karmić[1]
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hraniște ż
czas. hrăni
przym. hrănaciu, hrănit, hrănitor
związki frazeologiczne:
etymologia:
bułg. храна (chrana) → pożywienie, cs. храна (xrana)[2] → wydatek, koszt[3]
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Zdzisław Skarżyński, Mały słownik rumuńsko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1963.
  2. 1 2 3 4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Anna Oczko, Zapożyczenia południowosłowiańskie w języku rumuńskim w XVI i XVII wieku, Kraków 2010, s. 150.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „храна” w: Franz Miklosich, Lexicon palaeoslovenico-graeco-latinum emendatum auctum, Guilelmus Braumueller, Wiedeń 1862–1865, s. 1096.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.