horodniczy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌxɔrɔdʲˈɲiʧ̑ɨ], AS: [χorodʹńičy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. w Wielkim Księstwie Litewskim: urzędnik ziemski, który sprawował pieczę nad miastem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik horodniczy horodniczowie dopełniacz horodniczego horodniczych celownik horodniczemu horodniczym biernik horodniczego horodniczych narzędnik horodniczym horodniczymi miejscownik horodniczym horodniczych wołacz horodniczy horodniczowie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) białor., ukr.[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasło „horodniczy” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.