hochsztapler (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) oszust i aferzysta na dużą skalę[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hochsztapler hochsztaplerzy dopełniacz hochsztaplera hochsztaplerów celownik hochsztaplerowi hochsztaplerom biernik hochsztaplera hochsztaplerów narzędnik hochsztaplerem hochsztaplerami miejscownik hochsztaplerze hochsztaplerach wołacz hochsztaplerze hochsztaplerzy depr. M. i W. lm: (te) hochsztaplery - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) oszust, przestępca
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. hochsztaplerstwo n
- forma żeńska hochsztaplerka ż
- przym. hochsztaplerski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Hochstapler[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) chevalier d'industrie m
- niemiecki: (1.1) Hochstapler m
- źródła:
- ↑
Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.