häfta (język szwedzki)

häfta (1.1)
wymowa:
[²h'ef:ta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) plaster (opatrunek)[1]

czasownik przechodni

(2.1) sczepiać, spinać[1]

czasownik nieprzechodni

(3.1) przylegać, przywierać[1] (do jakiejś powierzchni)
odmiana:
(1.1) en häfta, häftan, häftor, häftorna
(2-3) att häfta, häftar, häftade, häftat, häfta!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(2.1) häftapparat
synonimy:
(1.1) plåster
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 3 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 207.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.