gwiaździca (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɡvʲjäʑˈʥ̑iʦ̑a], AS: [gvʹi ̯äźʒ́ica], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) poet. wielka gwiazda, gwiazdozbiór lub kometa
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gwiaździca gwiaździce dopełniacz gwiaździcy gwiaździc celownik gwiaździcy gwiaździcom biernik gwiaździcę gwiaździce narzędnik gwiaździcą gwiaździcami miejscownik gwiaździcy gwiaździcach wołacz gwiaździco gwiaździce - przykłady:
- (1.1) Ani gwiaździce, co się w morzach palą, / A mają w świetle tęczowe kolory / I są gwiazdami w ciemnicy pod falą / Tak błyszczącymi, że mórz dziwotwory, (…)[1]
- (1.1) Zjawia się, święta miesięczna dziewica / Łąki mgłą śćmione … przesrebrna gwiaździca / Srebrną swą strzałą rani i przenika.[1]
- (1.1) Wróć, czekam cię tęskliwie, drogo moja srebrna, / Zasłuchana w księżyce, gwiaździce i słońca![2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gwiaździarz mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. gwiazda
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2 Juliusz Słowacki, Król-Duch.
- ↑ Józef Czechowicz, Wróć, czekam cię tęskliwie, drogo moja srebrna.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.