grycc (język wilamowski)

hǡdagrycc (1.1)
grycc (1.2)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
gryc
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) spoż. krupy, kasza[1]
(1.2) kulin. kasza
odmiana:
(1.1) lp grycc; lm grycca
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
swn. grioz < pragerm. *greutą. por. : duń. gryn, niem. Grütze, szw. gryn
uwagi:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 167.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.