godzinnik (język polski)

godzinnik (1.1)
wymowa:
IPA: [ɡɔˈʥ̑ĩɲːik], AS: [goʒ́ĩ•ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• gemin.
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. zob. zegar[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. godzina ż, godzinka ż, godzineczka ż
przym. godzinny, godzinowy
przysł. godzinami
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. godziny
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zegar
źródła:
  1. ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 326.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „godzinnik” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.