gnosticus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) poznawczy
- (1.2) umysłowy, duchowy
- (1.3) filoz. rel. gnostyczny[1]
- odmiana:
- (1) gnostic|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik gnosticus gnostica gnosticum gnosticī gnosticae gnostica dopełniacz gnosticī gnosticae gnosticī gnosticōrum gnosticārum gnosticōrum celownik gnosticō gnosticae gnosticō gnosticīs biernik gnosticum gnosticam gnosticum gnosticōs gnosticās gnostica ablatyw gnosticō gnosticā gnosticō gnosticīs wołacz gnostice gnostica gnosticum gnosticī gnosticae gnostica - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gnosticismus m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. γνωστικός (gnôstikos)
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 285.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.