glon (język polski)

glon (1.1)
glony (1.1)
glony (1.1)
wymowa:
IPA: [ɡlɔ̃n], AS: [glõn], zjawiska fonetyczne: nazal. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) Algae[1], rodzaj organizmów wodnych; zob. też glony w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) uczn. nielubiany uczeń[2]
(2.2) stud. pejor. mężczyzna[2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Glony są w większości organizmami samożywnymi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) alga, wodorost
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. glony nmos
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od prasł. *glenь (*gloi-no-) oznaczającego lepką, śluzowatą substancję, to zaś wywodzi się od praindoeur. pierwiastka *glei- oznaczającego coś śluzowatego, lepkiego (por. pol. glina, glista)[3]
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) alga
  • baskijski: (1.1) alga
  • duński: (1.1) alge w
  • esperanto: (1.1) algo
  • francuski: (1.1) algue ż
  • hiszpański: (1.1) alga ż
  • ido: (1.1) algo
  • interlingua: (1.1) alga
  • islandzki: (1.1) þörungur m
  • kataloński: (1.1) alga ż
  • niemiecki: (1.1) Alge ż
  • norweski (bokmål): (1.1) alge m
  • norweski (nynorsk): (1.1) alge m
  • nowogrecki: (1.1) φύκι n
  • szwedzki: (1.1) alg w
  • węgierski: (1.1) alga
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Algae” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. 1 2 Jolanta Ignatowicz-Skowrońska, Motywy roślinne w slangu młodzieżowym i żargonie przestępczym, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 236.
  3. ↑ Hasło „glina” w: Izabela Malmor, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, Warszawa-Bielsko-Biała 2009, ISBN 978-83-262-0146-2.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.