globtroter (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɡlɔpˈtrɔtɛr], AS: [gloptroter], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) książk. osoba dużo podróżująca, zwiedzająca wiele miejsc
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik globtroter globtroterzy dopełniacz globtrotera globtroterów celownik globtroterowi globtroterom biernik globtrotera globtroterów narzędnik globtroterem globtroterami miejscownik globtroterze globtroterach wołacz globtroterze globtroterzy depr. M. i W. lm: (te) globtrotery - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) obieżyświat, podróżnik, wagabunda, tramp
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. globtroterstwo n
- forma żeńska globtroterka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. globe-trotter < ang. globe + trot → glob + trucht[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) globetrotter, globe trotter, globe-trotter
- niemiecki: (1.1) Globetrotter m
- rosyjski: (1.1) глобтроттер m
- źródła:
- ↑ Hasła globtroter w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.