gaskonada (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌɡaskɔ̃ˈnada], AS: [gaskõnada], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. chełpliwość, pyszałkowatość, bufonada, samochwalstwo
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Do tych przede wszystkim kartek odnosi się opinia Mikulskiego obiograficznej gaskonadzie" Pola. Wiarygodność ich kwestionował również Stanisław Pigoń.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gaskoński mrz, Gaskończyk mos, Gaskon mos, Gaskonka ż
przym. gaskoński
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. gasconade 'przechwałki' z franc. Gascon 'Gaskończyk; przen. junak, fanfaron, samochwał' od daw. prowincji franc. Gascogne, z łac. Vasconia 'kraj Waskonów w Galii Akwitańskiej, Gaskonia'.[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Danuta Danek: Wokół pewnego wznowienia w: Twórczość, tom 16, wydania 7-9, Związek Literatów Polskich, RSW "Prasa-Książa-Ruch", 1960, str. 130
  2. Hasło „gaskonada” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.