ganić (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik niedokonany (dk. zganić)
- (1.1) wyrażać słownie dezaprobatę, udzielać słownej krytyki
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) besztać, karcić, krytykować, łajać, ochrzaniać, potępiać, udzielać nagany, wulg. opieprzać, wulg. opierdalać
- antonimy:
- (1.1) nie ganić
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ganienie n, gańba ż
- przym. nienaganny
- związki frazeologiczne:
- przysłowie: cudzego nie gań, a swego nie chwal[1]
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) discommend, reprehend, reprimand, reprove, upbraid, give the business
- włoski: (1.1) biasimare, redarguire, sgridare
- źródła:
- ↑
Hasło „cudze” w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Druk Emila Skiwskiego, Warszawa 1889–1894, s. 72.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.