głuchota (język polski)

wymowa:

IPA: [ɡwuˈxɔta], AS: [gu̯uχota]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) utrata zdolności słyszenia; zob. też głuchota w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	głuchota
dopełniacz	głuchoty
celownik	głuchocie
biernik	głuchotę
narzędnik	głuchotą
miejscownik	głuchocie
wołacz	głuchoto

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. głuchy, Głuchy

przysł. głucho

rzecz. głusza ż, głuchość ż, głuchy mos, Głuchy mos

czas. ogłuszać ndk., ogłuszyć dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. głuchy + -ota

uwagi:

tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) doofheid
• amharski: (1.1) ድንቁርና
• angielski: (1.1) deafness
• arabski: (1.1) طرش, صمم
• baskijski: (1.1) gorreri
• białoruski: (1.1) глухата ż
• czeski: (1.1) hluchota ż
• esperanto: (1.1) surdeco
• fiński: (1.1) kuurous
• francuski: (1.1) surdité ż
• gruziński: (1.1) სიყრუე
• hindi: (1.1) बधिरता ż
• hiszpański: (1.1) sordera ż
• kataloński: (1.1) sordesa ż
• kazachski: (1.1) саңыраулық
• litewski: (1.1) kurtumas
• luksemburski: (1.1) Dafheet ż
• łaciński: (1.1) surditas ż
• niderlandzki: (1.1) doofheid ż
• niemiecki: (1.1) Taubheit ż
• portugalski: (1.1) surdez ż
• rosyjski: (1.1) глухота ż
• sanskryt: (1.1) बधिरता ż
• słowacki: (1.1) hluchota ż
• szkocki gaelicki: (1.1) buidhre
• szwedzki: (1.1) dövhet w
• telugu: (1.1) చెవుడు
• turkmeński: (1.1) kerlik
• tybetański: (1.1) འོན་པ
• ukraiński: (1.1) глухота ż
• węgierski: (1.1) süketség
• wietnamski: (1.1) khiếm thính
• włoski: (1.1) sordità ż

źródła: