gåtur (język duński)

wymowa:

IPA: /ˈgoːtuɐ/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) spacer

odmiana:

(1.1) en gåtur, gåturen, gåture, gåturene

przykłady:

(1.1) Under en gåtur med hunden fandt jeg en seddel. → Podczas spaceru z psem znalazłam banknot.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: