gähnen (język niemiecki)
ein gähnender (1.1) Affe
- wymowa:
- IPA: [ˈɡɛːnən]
- znaczenia:
czasownik słaby
- (1.1) ziewać, ziewnąć
- (1.2) rozwierać się, rozpościerać się, ziać (np. czeluść, przepaść, otchłań, pustka itp.)
- odmiana:
- (1.1-2)[1] gähn|en, gähnte, gegähnt (haben)
- przykłady:
- (1.1) Wer gähnt, der ist müde oder gelangweilt. → Kto ziewa, ten jest zmęczony albo znudzony.
- (1.2) Im Saal herrschte gähnende Leere. → Na sali panowała ziejąca pustka.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) vor Müdigkeit gähnen
- (1.2) gähnende Leere
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Gähnerei ż, Gähner m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.