fraktal (język polski)

fraktal (1.1)
fraktal (1.1)
fraktal (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈfraktal], AS: [fraktal]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mat. matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury; zob. też fraktal w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. frakcja ż
przym. fraktalny, frakcyjny
przysł. fraktalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. fractuszłamany[2]
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) fractal
  • baskijski: (1.1) fraktal
  • czeski: (1.1) fraktál m
  • francuski: (1.1) fractale ż
  • hiszpański: (1.1) fractal m
  • nowogrecki: (1.1) μορφόκλασμα n, φράκταλ n
  • słowacki: (1.1) fraktál m
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-14455-5.

fraktal (język baskijski)

fraktala (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mat. fraktal[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.