feign (język angielski)
czasownik przechodni
czasownik nieprzechodni
- (2.1) udawać
- odmiana:
- (1.1-3) feign, feigned, feigned, feigns, feigning
- (2.1) feign, feigned, feigned, feigns, feigning
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pretend, simulate
- (2.1) dissemble, pretend
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. unfeigned
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- średnioang. feinen < st.franc. feindre < łac. fingere[1]
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „feinen” w: Middle English Dictionary, red. Frances McSparran i in., University of Michigan Library, Ann Arbor 2000‒2018.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.