fason (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈfasɔ̃n], AS: [fasõn], zjawiska fonetyczne: nazal. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kraw. kształt obuwia lub ubioru

(1.2) przen. sposób bycia jakiejś osoby

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	fason	fasony
dopełniacz	fasonu	fasonów
celownik	fasonowi	fasonom
biernik	fason	fasony
narzędnik	fasonem	fasonami
miejscownik	fasonie	fasonach
wołacz	fasonie	fasony

przykłady:

(1.1) Przedstawione zdjęcie ma na celu ukazanie fasonu bluzki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) styl, krój, sznyt

(1.2) styl, animusz

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. fasować

rzecz. fasonik mrz

związki frazeologiczne:

przerobić na swój fason • trzymać fason • wejść z fasonem

etymologia:

franc.

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cut, style
• bułgarski: (1.1) фасон m
• duński: (1.1) facon w; (1.2) facon w
• niemiecki: (1.1) Fasson ż, Zuschnitt m; (1.2) Fasson ż
• szwedzki: (1.1) fason w, snitt n; (1.2) fason w
• ukraiński: (1.1) фасон m

źródła:

fason (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) fason, krój

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fason (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) forma, fason, krój^[1]

odmiana:

(1.1) en fason, fasonen, fasoner, fasonerna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) snitt

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fason (język turkmeński)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) styl, fason

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: