farys (język polski)
farys (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈfarɨs], AS: [farys]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) beduiński wojownik, rycerz konny; zob. też farys w Wikipedii
- (1.2) przen. ktoś bardzo śmiały i nieliczący się z przeciwnościami, niebezpieczeństwem[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik farys farysi / farysowie dopełniacz farysa farysów celownik farysowi farysom biernik farysa farysów narzędnik farysem farysami miejscownik farysie farysach wołacz farysie farysi / farysowie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) zapaleniec, śmiałek, ryzykant, odważniak
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) mameluk, rycerz, wojownik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- arab. فارس (fāris)[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „farys” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „فارس” w: Hans Wehr, A dictionary of modern written Arabic, red. J Milton Cowan, Spoken Language Services, Inc., Ithaca 1976, ISBN 0-87950-001-8, s. 704.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.