fama (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈfãma], AS: [fãma], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. niepewna, niesprawdzona wiadomość
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik fama dopełniacz famy celownik famie biernik famę narzędnik famą miejscownik famie wołacz famo - przykłady:
- (1.1) Fama niosła, że w tym czasie był za granicą.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) rozeszła się fama • fama niesie / głosi
- synonimy:
- (1.1) pogłoska, plotka, wieść
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. fama
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
fama (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) sława[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ospe
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. famatu
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „fama” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)
fama (esperanto)
przymiotnik
- (1.1) znany, sławny, słynny
- odmiana:
- (1.1)
ununombro multenombro nominativo fama famaj akuzativo faman famajn - przykłady:
- (1.1) Ŝi laboras ĉe fama arkitekto. → Ona pracuje u znanego architekta.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) malfama, senfama, nekonata, obskura
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. famo, famulo, famemulo, fifama
- przym. fifama
- czas. famigi
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
fama (język hiszpański)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
fama (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
fama (język kataloński)
- wymowa:
- or. IPA: [ˈfa.mə]
- occ. IPA: [ˈfa.ma]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sława
- odmiana:
- (1.1) lp fama; lm fames
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
fama (język łaciński)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) reputacja
- (1.2) sława
- (1.3) plotka, wieść
- odmiana:
- (1.1-3) fama, famae (deklinacja I)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik fama famae dopełniacz famae famārum celownik famae famīs biernik famam famās ablatyw famā famīs wołacz fama famae - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. famatus, famigerulus, famosus
- rzecz. famen n, famositas ż, famigerator m, famigeratio ż
- czas. famo
- przysł. famose
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
fama (język maltański)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) reputacja
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
fama (język portugalski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
fama (język włoski)
- wymowa:
- IPA: ['fama]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.