fakul (język węgierski)
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik nieprzechodni
- (1.1) płowieć / wypłowieć, blaknąć / wyblaknąć
- (1.2) blednąć / zblednąć
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. fakó, fakulás
- czas. fakít
- przym. fakó
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- węg. fakó + -ul
- uwagi:
- zobacz też: elfakul • kifakul • megfakul
- źródła:
fakul (język wilamowski)
fakul (1.1)
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) zool. prosię[1]
- (1.2) pot. (o kimś) brudas, świntuch
- odmiana:
- (1.1) lp fakul; lm fakuln
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Ferkel
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: indeks:Wilamowski - Ssaki
- źródła:
- ↑
Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 303.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.