fajans (język polski)

fajans (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈfajãw̃s], AS: [fai ̯ãũ̯s], zjawiska fonetyczne: nazal.• samogł.+n/m+szczelin. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. rzem. materiał ceramiczny wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany; zob. też fajans w Wikipedii

(1.2) pot. coś bezwartościowego^[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. pejor. głupek, ciemniak^[2]

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	fajans	fajanse
dopełniacz	fajansu	fajansów
celownik	fajansowi	fajansom
biernik	fajans	fajanse
narzędnik	fajansem	fajansami
miejscownik	fajansie	fajansach
wołacz	fajansie	fajanse

przykłady:

(1.1) Wystawiłem na aukcji internetowej świecznik z fajansu.

(2.1) Ten twój cholerny ojciec to fajans!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. fajansiarstwo n, fajansiarz mos, fajansiara ż, fajansarnia ż, fajansownia ż

przym. fajansowy, fajansiarski

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. faïence < wł. Faenza^[3]

uwagi:

(1.1) zobacz też: ceramika • porcelana • porcelit • fajans • majolika • kamionka • glina • cermet • keramzyt • klinkier • terakota

tłumaczenia:

(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: głupiec

• baskijski: (1.1) faiantza
• bułgarski: (1.1) фаянс m
• duński: (1.1) fajance w
• fiński: (1.1) fajanssi
• hiszpański: (1.1) fayenza ż
• niemiecki: (1.1) Fayence ż
• rosyjski: (1.1) фаянс m
• słowacki: (1.1) fajansa ż
• włoski: (1.1) faenza ż

źródła: