facultativus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) fakultatywny, opcjonalny[1]
- odmiana:
- (1.1) facultativ|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik facultatius facultatia facultatium facultatiī facultatiae facultatia dopełniacz facultatiī facultatiae facultatiī facultatiōrum facultatiārum facultatiōrum celownik facultatiō facultatiae facultatiō facultatiīs biernik facultatium facultatiam facultatium facultatiōs facultatiās facultatia ablatyw facultatiō facultatiā facultatiō facultatiīs wołacz facultatie facultatia facultatium facultatiī facultatiae facultatia - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. facultaticula ż, facultas ż, facultatula ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 252.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.