fabulator (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) bajarz, bajkopisarz[1]
- (1.2) gaduła, plotkarz
- (1.3) łgarz
- odmiana:
- (1.1-3) fabulator, fabulatoris (deklinacja III)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik fābulātor fābulātōrēs dopełniacz fābulātōris fābulātōrum celownik fābulātōrī fābulātōribus biernik fābulātōrem fābulātōrēs ablatyw fābulātōre fābulātōribus wołacz fābulātor fābulātōrēs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. fabulositas ż, fabula ż
- czas. fabulor
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. fabulor
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 250.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.