fȧjf (język wilamowski)

fȧjf (1.1)

fȧjf (1.2)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

fajf • faeif

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fajka

(1.2) gwizdek

(1.3) fujara, fujarka

(1.4) cewka do snowadła, motowidła^[1]

odmiana:

(1.1-4) lp fȧjf; lm fȧjfa

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) tabakfȧjf

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. fȧjfer m

zdrobn. fȧjfła

czas. fȧjfa

związki frazeologiczne:

etymologia:

śwn. pfīfe < swn. pfīfa < prazachgerm. *pīpǭ < łac. pipō; por. szywałdzki faifa, niem. Pfeife

uwagi:

zobacz też: vāverfȧjf

źródła: