förbrytelse (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) przestępstwo^[1]

(1.2) zbrodnia^[1]

odmiana:

(1.1-2) en förbrytelse, förbrytelsen, förbrytelser, förbrytelserna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1-2) brott

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. förbrytare

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: