expedience (język angielski)
rzeczownik niepoliczalny
- (1.1) sensowność, odpowiedniość, bycie właściwym w danej sytuacji
- (1.2) przest. pośpiech
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) expediency
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. expedient
- rzecz. expediency
- przysł. expediently
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.