ewokacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛvɔˈkaʦ̑ʲja], AS: [evokacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. wizja czegoś, wspomnienie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ewokacja ewokacje dopełniacz ewokacji ewokacji / przest. ewokacyj[1] celownik ewokacji ewokacjom biernik ewokację ewokacje narzędnik ewokacją ewokacjami miejscownik ewokacji ewokacjach wołacz ewokacjo ewokacje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. ewokować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. evocatio
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „ewokacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.