ewangelicyzm (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. wyznania chrześcijańskie powstałe w wyniku reformacji; zob. też ewangelicyzm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wyznaniami dominującymi w Cesarstwie Niemieckim były: luteranizm, ewangelicyzm oraz katolicyzm.
składnia:
kolokacje:
(1.1) niemiecki / polski / górnośląski ewangelicyzm • ewangelicyzm reformowany • faworyzować / zwalczać ewangelicyzm • przejść na ewangelicyzm
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) protestantyzm[2]
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ewangelia ż, ewangelik mos, ewangeliczka ż, ewangelista mos, ewangelistarz mrz, ewangelizacja ż, ewangelizator mos, ewangelizatorka ż, ewangelizowanie n, zewangelizowanie n, ewangeliarz mrz
czas. ewangelizować ndk.
przym. ewangelicki, ewangelizacyjny, ewangelijny, ewangeliczny
przysł. ewangelicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. evangelicism[2]
uwagi:
zwykle w lp[2]
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) evangelicism
źródła:
  1. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
  2. 1 2 3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ewangelicyzm” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.