eutychianizm (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) teol. doktryna głosząca, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) monofizytyzm
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Eutyches m
przym. eutychianistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. Eutyches + -ianizm; od imienia prekursora Eutychesa
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: monofizytyzm
  • angielski: (1.1) eutychianism
  • hiszpański: (1.1) eutiquianismo m
  • nowogrecki: (1.1) ευτυχιανισμός m
  • rosyjski: (1.1) евтихианство
  • włoski: (1.1) eutichianismo m, eutichianesimo m
źródła:
  1. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.