eruca (język łaciński)
eruca (1.1)
eruca (1.2)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) gąsienica, liszka[1]
- (1.2) brukiew, rukola
- odmiana:
- (1) eruca, ~ae (deklinacja I)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik eruca erucae dopełniacz erucae erucārum celownik erucae erucīs biernik erucam erucās ablatyw erucā erucīs wołacz eruca erucae - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) insectum
- (1.2) planta
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródłosłów dla ang. rocket, franc. roquette, hiszp. oruga, katal. eruga, katal. ruca, port. eruca, port. eruga, port. rúcula, sardyński ruga, wł. eruca, wł. ruca, wł. ruchetta, wł. rucola
- uwagi:
- inna pisownia urica
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 229.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.