ergatyw (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɛrˈgatɨf]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jęz. przypadek wyrażający sprawcę lub narzędzie czynności[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ergatyw ergatywy dopełniacz ergatywu ergatywów celownik ergatywowi ergatywom biernik ergatyw ergatywy narzędnik ergatywem ergatywami miejscownik ergatywie ergatywach wołacz ergatywie ergatywy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. ergatywny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zob. Indeks:Polski - Językoznawstwo
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Słownik języka polskiego, praca zbiorowa, pod red. Elżbiety Sobol, Wydawnictwo naukowe PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-14627-6.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.