erem (język polski)
eremy (1.1) kamedulskie
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) klasztor; zob. też erem w Wikipedii
- (1.2) przen. miejsce odosobnienia
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik erem eremy dopełniacz eremu eremów celownik eremowi eremom biernik erem eremy narzędnik eremem eremami miejscownik eremie eremach wołacz eremie eremy - przykłady:
- (1.1) To jeden z najpiękniejszych kamedulskich eremów w Polsce.
- (1.1) Pustelnik mieszkał w eremie od lat, żywiąc się wyłącznie znalezionymi w lesie owocami.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pustelnia, eremitorium
- (1.2) odosobnienie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. eremita m, eremitorium n, eremitka ż
- przym. eremicki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- p.łac. eremus < gr. ἔρημος, gr. ἐρῆμος → odosobniony, pustynny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hermitage, hermitary
- czeski: (1.1) poustevna ż
- francuski: (1.1) ermitage m
- hiszpański: (1.1) ermita ż
- łaciński: (1.1) hermitagium n, secessus m, asceterium n
- niemiecki: (1.1) Eremitage ż, Ermitage ż, Einsiedelei ż
- portugalski: (1.1) eremitério m
- węgierski: (1.1) remetelak
- włoski: (1.1) eremo m, eremitorio m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.